مرواريد هاي رمضاني
بهنام خدا و با درود بر روان پاك پيامبر صلى الله عليه وسلم و ياران گرامي و پيروان راستين شان.
ما دست اندركاران ماهنامهي معرفت، حلول با سعادت ماه مبارك و فرخندهي رمضان را بر همه خوانندهگان گرامي تبريك و تهنيت گفته از خداوند بزرگ آرزو مينمائيم تا به همهي عزيزان و به تمام امت اسلاميِ مان اين ماه فرخنده را ماه سراسر خير و بركت، ماه توبه و تقوا، ماه عبادت و عمل صالح، ماه آزادي از جهنم و حصول خوشنودي الله جل جلاله بگرداند.
عزيزان! براي شناخت عظمت اين ماه همين بس كه پيامبر صلى الله عليه وسلم در شأن آن ميفرمايند: «اگر بندهگان خدا ميدانستند كه در رمضان چهقدر خير و بركت است، حتماً آرزو ميبردند كه كاش رمضان، يك سال ميبود».
درياي رحمت پروردگار در اين ماه آنچنان در طلاطم ميافتد كه –طبق فرمودهي پيامبر صلى الله عليه وسلم -خداوند منان، در اين ماه يك مستحب بندهاش را به مثابهي يك فريضه و يك فريضه را به اندازهي هفتاد فرض در ساير ماههايِ سال، اجر و پاداش ميدهد. از همينجاست كه سلف صالح ما از ماهها قبل براي رمضان خود را آماده نموده و براي قدوم با سعادت رمضان لحظه شماري ميكردند و هر چه به رمضان نزديك ميشدند؛ چون عاشق در نزديك شدن به وصال معشوق، قلب شان به تپش افتاده و اشك شوق در چشمان شان حلقه ميزد. پس چرا از اين لطف عظيم الهي كه ما را زنده نگهداشت تا رمضان را در يابيم اشك شوق نريزيم و آستين همت را بالا نزنيم و مشتاقانه بهسوي عمل صالح و تقوا نشتابيم كه بيترديد اين همه خير و امتياز فقط از آن كساني است كه دست از شر برداشته و با علاقهي شديد به طرف عبادت و عمل صالح روي آورند، ورنه غافلاني كه براي شان هيچ فرقي بين رمضان و ساير ماهها نيست چه سهمي از فضايل رمضان جز شر و شقاوت داشته ميتوانند. آنحضرت صلى الله عليه وسلم در شأن چنين كساني ميفرمايند: «بدا به حال آنكه رمضان بر وي وارد شود و او مورد عفو و بخشش قرار نگيرد» (بيهقي)
اينك مرواريدهاي از عمل صالح را، پيشكش شما گراميان ميكنيم، بدان اميد كه خداوند به شما –و به ما- توفيق عمل عنايت فرموده و شما عزيزان ما بيبضاعتان را در پاداش عمل و دعاي خيرتان سهيم بسازيد:
«و جز اين بديشان دستور داده نشده است كه مخلصانه و حقگرايانه، الله را بپرستند و تنها شريعت او را آئين (خود) بدانند و نماز را چنان كه بايد بخوانند، و زكات را (به تمام و كمال) بپردازند. و همين است آئين راستين و ارزشمند».
پيامبر صلى الله عليه وسلم فرمودند: «بيشترين چيزي كه من بر امتم از آن بيم دارم، رياء است» و رياء عبارت است از اين كه خداي نخواسته هدف بنده از عبادت و طاعتش رضاي الله جل جلاله نه؛ بلكه مردم باشد تا نزدشان عزيز شود يا از ملامت شان رهايي يابد. و بيترديد رياء، پديدهاي است بس پنهان و پوشيده كه هوشياري و محاسبهي دوامدار نفس را ميطلبد؛ ورنه چه بسا در نيت بنده ريا جاي گرفته باشد در حالي كه وي متوجه آن هم نشود. در ماه رمضان كه مسلمان حركتي بهسوي خير دارد، بيش از ديگر اوقات بايد به اخلاص نيت بيانديشد تا نشود خداي نخواسته شيطان، سم رياء را در نهاد وي جاي داده و طاعت و عبادتش را باطل گرداند، و چهقدر اين آيت قرآني تكان دهندهاست كه به صراحت رياء را نابود كنندهي عمل بنده معرفي ميكند، لطفاً به آن دقت كنيد:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُبْطِلُواْ صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَالأذَى كَالَّذِي يُنفِقُ مَالَهُ رِئَاء النَّاسِ وَلاَ يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ» (بقره/264)
«اي كساني كه ايمان آوردهايد ! صدقات خود را با منّت و آزار رساندن[به مسكين]، پوچ و تباه نسازيد، همانند كسي كه دارائي خود را رياكارانه صرف ميكند و به خدا و روز رستاخيز ايمان ندارد».
راستي! فراموش نشود كه اخلاص، مهمترين درس روزه براي روزهدار است، چه اين كه بر خلاف ساير عبادات شرعي؛ روزه عملي نيست كه انجام داده شده و به كسي نشانداده شود؛ بلكه روزه خودداري از اموري معيناست و در خودداري كاري انجام نميشود كه ديده شده و رياء در آن جاي گرفته بتواند، از همين جهت است كه الله جل جلاله در حديث قدسي از زبان پيامبرش به ما بندهگان ميفرمايد: «الصوم لي و انا اجزي به» (صحيح مسلم)
«روزه از مناست و پاداش روزهدار را من ميدهم».
پس بايستي هر مسلمان روزهداري، رمضان را ماه ريشهكن ساختن شجرهي خبيثهي رياء به تمامي از قلبش گردانيده و ساحت دل را از هر نيتي جز رضاي الهي پاك بسازد. (خداوند منان به لطف بيكرانش اين توفيق را به ما و شما و كافهي امت اسلامي عنايت فرمايد!)
ما كه غرق در درياي گناهيم اگر از گناهان خويش توبه نكنيم و با قلبي آلوده رمضان را بگذرانيم، چگونه ميتوانيم از آن همه بركات رمضان بهرهاي داشته باشيم؟ راستي! اگر در رمضان –كه ماه طهارت و پاكياست و شيطانها در زنجير اند- توبه نكنيم، اي چه بسا شايد ديگر هرگز توفيق توبه را نصيب نشويم؟ الله جل جلاله باب توبه را تا دم مرگ بر روي ما باز گذاشته پس نبايد شيطان به شومي گناه مان، ما را از توبه مأيوس بسازد. به اين حديث پيامبر صلى الله عليه وسلم گوش بسپاريد كه ميفرمايند: «خداوند جل جلاله توبهي بندهاش را –تا آنگاه كه نفَس در گلويش نرسيدهباشد- ميپذيرد» و ميفرمايند: «كسي كه از گناه توبه كند، مثل آنست كه گناه نكرده باشد».
پس بكوش كه با حفظ دست و زبان و چشم و گوش –و حتي هوش خود- از هر گونه گناه و آزار رساندني، روزهدار واقعي نزد الله جل جلاله قرار بگيري؛ ورنه چه معني دارد كه از آب و غذا – در حالي كه حلال و طيب است- روزه باشي و با آنحال، از گناه و آزار خلق –كه حرام مطلق است- پروايي نداشته باشي.
به به! اين تراويح چهقدر باارزش است كه ما را از گناهان گذشتهي مان پاكيزه ميسازد. با اين حال -با تأسف- چهقدر حيف است كه در جامعهي ما در بسا مساجد با شتاب ورزي در اداي نماز تراويح -به جاي اين كه در حضور خداوند از خود تواضع و حضور قلب نشان دهند- نماز شان را بهگونهي اداء ميكنند كه گويي معاذالله ايشان مشغول كدام ورزشي باشند. و چون حال اين باشد چگونه ميتوان به آن همه پاداش و بركتي كه به قيام كنندهگان شبهاي رمضان وعده داده شده، اميدبست، اين در حالياست كه اين مشكل با تمديد ده يا پانزده دقيقه به خوبي حل ميشود، اما افسوساست اگر اين دسته از مردم ما –كه چه بسا حاضرند ساعتها وقت شان را به كارهاي بيفايده كنند- اما حاضر نباشند ده دقيقه بيشتر براي قيام درست شب هاي رمضان وقت دهند. (خداوند جل جلاله به فضل و كرمش همهي ما را هدايت فرمايد).
آنحضرت صلى الله عليه وسلم ميفرمايند: «هر آنکه شب قدر را با ايمان و طلب ثواب به عبادت سپري كند، تمام گناهان پيشين وی آمرزيده می شوند».(بخاري و مسلم) پس بكوش كه از حالا براي احياي اين شب -كه در يكي از شبهاي طاق دههي اخير رمضان است- با تمام جديت خود را آماده بسازي!
راستي، تو خود بينديش! هرگاه جرعهي آبي اين همه فضيلت داشته باشد، پس براي روزهداران فقير كه در افطاري و سحريِشان به نان خشك زارند، اگر با اهداي كيسهي برنجي يا چند كيلو روغني و… قلب آنها را شاد و از غم آنها بكاهي، چقدر به نزد الله جل جلاله ارزش و پاداش خواهد داشت؟ پس حيف بدان كه از پاداش عظيم اينگونه مساعدتها –هرچند به ظاهر اندك باشد- خود را محروم نسازي! مساعدتهاي اندك را –اگر تواني بيش از آن نداري- دست كم مشمار كه پيامبر صلى الله عليه وسلم ميفرمايند: «هر چند با نيم خرما هم كه شده خود تان را از جهنم وقايه كنيد» (صحيح بخاري).
آنحضرت صلى الله عليه وسلم در تلاوت هر حرفي از قرآن مجيد ده پاداش مژده دادند و در رمضان كه پاداش يك بر هفتاداست چه قدر خواهد شد؟
و ميفرمايند: «بيترديد، هر چيز كه زنگ كند جلايي دارد، و جلاء قلب همانا استغفار و آمرزش خواهي است». (ديلمي)
آيا مگر نه اين است كه گناهاني كه از شمار بيرون است، قلبهاي ما را از زنگ پوشانده؟ و آيا اگر با قلبي زنگار بسته به سوي خدا عرضه شويم، چه سرنوشتي در پيشرو خواهيم داشت؟ بيترديد رمضان بهترين فرصتي است براي پاكسازي قلب از آن همه زنگارهاي كه تاكنون آن را پوشانده. پس چه نيكواست كه «استغفرالله» با احضار قلب، در شب و روز رمضان ورد زبان ما باشد.
البته سنت آنست كه كلمات اذان را با موذن تكرار كند؛ جز اين كه به جايِ: «حي علي الصلاة» و «حي علي الفلاح» اين كلمات را بگويد: «لاحول و لا قوة الا بالله» بعد از ختم اذان دعاي فوق را بخواند. شما خود بگوييد در حالي كه در يك شبانهروز پنج بار اذان گفته ميشود، اگر شما اين امور را با موذن انجام دهيد، ثواب تا چقدر خواهد شد؛ پس بكوشيد در اين ماه فضيلت خود را به اين فضيلت عادت دهيد.
راستي! ترك محرمات الهي چه مقام بلندياست كه بنده را در صدر لست عابدين قرار ميدهد. آيا شما نميخواهيد در اين جايگاه قرار بگيريد؟ به ويژه پرهيز از روزي حرام؛ كه بيترديد روزي حرام بهسان سمي كه وارد وجود شود، انسان را تباه ميكند. باري حضرت ابوبكر صديق رضي الله عنه بعد از آن كه غذايِ اهدايي كسي را تناول كردند، به ايشان گفته شد كه آن غذا از وجه مشروعي تهيه نشدهبود. ايشان انگشت را به گلوكرده و با زحمت تمام آن را دفع كرده و فرمودند: اگر جانم هم بر ميآمد اين كار را ميكردم، زيرا من از پيامبر صلى الله عليه وسلم شنيدم: «هر جسمي كه از حرام تغذيه شود، آتش جهنم بدان سزاوارتراست». (بيهقي)
چه خوباست همينكه اذان را ميشنويد وضوء گرفته و قبل از اقامهي نماز خود را به مسجد برسانيد و تا اقامهي نماز براي خود دعا كنيد تا از اين فضيلت برخوردار گرديد.
و در فضيلت نماز جماعت ميفرمايند: «نماز جماعت نسبت به نماز تنهايي، 27 درجه برتري دارد»(بخاري و مسلم)
و در اين ماه مبارك كه ثواب نسبت بر ساير ماه ها هفتاد برابر افزايش ميابد، پاداش مشاركت تو در جماعت چقدر خواهد بود؟ پس كوشش كن هيچ نمازت بدون جماعت نباشد.
(بخاري) آنحضرت صلى الله عليه وسلم خود نيز نمازهاي سنت و نوافل را در خانه ميخواندند و در فاصلهي ميان مسجد و خانه به ذكر الهي مشغول بودند.
و اگر تو به نماز هاي مانند: تحيهي وضوء، تحيهي مسجد، اشراق، ضحي، تهجد، تراويح، نفل ميان هر اذان و اقامت، استخاره و توبه آشنايي داشته و همگي يا تعدادي از آنها را به صورت دوامدار بخواني، سجدههاي تو بسيار خواهد شد و انشاء الله تو نيز همراهي پيامبر صلى الله عليه وسلم در بهشت را نصيب خواهي شد.
راستي آيا شما هم مانند اصحاب پيامبر صلى الله عليه وسلم فرزندان تان را به روزه گرفتن تربيت ميكنيد؟ اگر از همان سن و سالي كه توان روزه گرفتن پيدا ميكنند به تدريج ايشان را به روزه گرفتن عادت ندهيد، هنگاميكه بالغ شوند مشكل خواهد بود كه توفيق آن را پيدا نمايند و اگر شما سبب روزه خواري برخي بزرگسالان را جويا شويد خواهيد دانست كه يك علت عمدهاش بيتوجهي والدين شان بوده است.
و مي فرمايند: «تفاوت ميان روزهي ما و روزهي اهل كتاب، خوردن سحرى است». (مسلم).
پس كساني كه از تنبلي به سحري بيدار نميشوند، هم از اين بركات محروم اند و هم سبب ضعف وجود شان ميشوند.
پيامبر صلى الله عليه وسلم خود نيز به محض اين كه وقت نماز شام داخل ميشد –پيش از نماز-افطار ميكردند (مسند احمد).
بناءً نبايد افطار را تا تاريكي هوا يا به بعد از نماز به تأخير انداخت.
پس هنگام دعا اين امتياز تان را فراموش نكنيد و بكوشيد براي خود، خانواده، ملت و امت خود دعا كنيد!
«پيامبر صلى الله عليه وسلم صدقهي فطر را به منظور پاك شدن روزهي روزهدار از سخنان لغو و عريان، و نيز به خاطر رعايت حال مساكين تعيين كردند كه اگر قبل نماز عيد پرداخت شود، صدقهي مقبول محسوب شده و اگر بعد از آن باشد، مانند ساير صدقات محسوب ميگردد»(ابوداود).
البته چه نيكواست تا صدقهي شما پنهاني باشد كه پيامبر صلى الله عليه وسلم در فضيلت آن ميفرمايند: «صدقهی پنهانی خشم پروردگار را فرومی نشاند، و نيز صلهی رحم عمر را میافزايد». (طبراني).
پيامبر صلى الله عليه وسلم براي يكي از اصحاب خود فرمودند: «در تو دو خصلت وجود دارد که خدای تعالی آنها را دوست میدارد: بردباری و خونسردي». (صحيح مسلم)
بيترديد چشمچراني –چه رو در رو يا از طريق تلويزيون- لطمهي شديدي بر روزهي روزهدار ميزند، پس مبادا اين سم كشنده، عسل روزهي تان را مسموم كند. پيامبر صلى الله عليه وسلم به آن دسته از جوانان امتشان كه توان ازدواج را ندارند، فرمودند:
«..هركه توان ازدواج را ندارد بايد روزه بگيرد؛ زيرا روزه شهوت را فرو مينشاند [و چشم و شهوت را از وقوع بر حرام محافظت ميكند]». (صحيح مسلم)
مرواريد بيست و پنجم:
مرواريد بيست و ششم: درود فرستادن بر پيامبر صلى الله عليه وسلم: آنحضرت صلى الله عليه وسلم در فضيلت آن ميفرمايند: «هر کس بر من يکبار درود بفرستد، خداوند در برابر آن بر وی ده بار درود میفرستد». (صحيح مسلم) به ويژه هنگام گرفتهشدن نام آنحضرت صلى الله عليه وسلم كه درود فرستادن واجب است.
آيا زنان ما هم اين همت والاي زنان صدر اسلام را دارند؟ (خدايا! اين صفت ممتاز را به مادران و خواهران ما نيز عنايت فرما!).
در اخير، گفتني است كه دستاندركاران ماهنامهي معرفت، متوقع دعاهاي خير شما در حق خود در معنويترين حالات رمضان هستند، اميد كه فراموش نشوند.
از خداوند منان ميطلبيم كه به همهي ما توفيق عمل به تعاليم والاي اسلام را عنايت فرمايد! (آمين
با تشكر از ماهنامه معرفت- نشريه زون غرب جمعيت اصلاح
* ضياء احمد فاضلي استاد پوهنځى شرعيات پوهنتون هرات است.
No related posts.

0 تبصره ها
اولتر از همه شما تبصره کنید!.