از ماه رحمت چگونه استقبال صورت میگیرد؟

محمد اکبر موحد

ما در استقبال ماهی هستیم که بدون شک رحمت خداوندی از هر جانب آنرا پوشانیده است . از رحمت بی پایان و بی حدو حصر خداوندی است که در طول سال هرگاه انسان به سویش رجوع مینماید شامل رحمت و مورد مغفرت خویش قرار میدهد و هیچ انسانی را که با خلوص نیت به درگااش نیاز آورده نومید و مایوس باز نگردانیده است.

خداوند(ج) با همه ای برکات فروانش در جریان 12ماه، باز هم  ماهی را مختص به ماه رحمت ، مغفرت و خلاصی از آتش جهنم قرار داده است که هرشب وروز و هرساعت ودقیقه  و هر لحظه آن آگنده با مهربانی ولبریز از بخشش حق تعالی  است . ولی آن ذات مهربان بر این همه بسنده نکرده بلکه شبی را که بهترو افضلتر از هزار ماه است نیز در همین ماه پر برکت جاه داده است در حالیکه هیچ لحظه و ساعتی در طول شب وروزی و یا در جریان سال ، قرن و هزاره ی سراغ نمیگردد که مختص به غضب و قهر خداوند  باشد  وخداوند در آن لحظه عذاب عمومی را به روی زمین بفرستد که مانند رحمتش عام و بدون مداخله اراده وخواست انسان باشد. و چنانچه پیامبر (ص) میفرماید : خداوند (ج) هنگامی که مخلوقات را آفرید ، با دست خویش نوشت ( ان رحمتی غلبت غضبی) رحمت من بر خشم من چیره است. به اساس همین رحمت است که با وجود کردار های زشت و زیادی بد کاران در روی زمین باز هم برای اهل زمین مهلت داده و دروازه های رحمتش را باز نگه داشته است.   

خداوند (ج) این ماه را همچو لقمه آماده برای استفاده ما انسان ها مهیا نموده است فقط و ظیفه ما است تا آن را گرفته و صرف نماییم اما سیاهی گناه و آفت که درنتیجه پذیرش دستورات شیطان دل هارا تباه و عقل هارا مکدر نموده است نمیگذارد تا چنانچه شاید وباید از این ماه استفاده نماییم.   و باوجود آنکه خود را بیشتر مستحق رحمت خداوند ج میدانیم  ولی در ساحه عمل به همان اندازه از نزدیک شدن به این رحمت فرار مینماییم . چنانچه استقبال از این ماه به اشکال مختلف صورت میگیرد، استند  بسیاری از جوانان ومردان کهنسال  که فقط جهت گذشتاندن روز و فرار رسیدن موقع خورد ونوش اوقات گرانبها و ارزشمندشان را در دهن دکان ها ، سر راها و سایر اجتماعات مبتذل و بیهوده سپری مینمایند. کسانی نیز استند که نیمه روز را به گشت وگذار در شهرها و جاهای دیدنی گذشتانده و نیمه باقیمانده را در خواب غفلت به آخر میرسانند. به همین صورت، جوانان و نوجوانانی دیده میشوند که به همرایی دوستان ورفیقان اجتماع نموده به اعمال چون : قطعه بازی و انواع مختلف قمار ، غیبت ، مزاح های فحش امیز پرداخته و بعضاً با رفتن به سینما وتماشای فلم ها وسریال های غیر اخلاقی روزشان را به آخر رسانده و با شنیدن صدای اذان دیوانه وار به دسترخوان حمله برده  و مراد انتظار خود را با بلعیدن و نوشیدن درمیابند.

در حالیکه ما شاهد تدویر چندین دوره های تفسیر قرآن کریم درجریان ماه رمضان در نقاط مختلف کابل استیم که همه این افراد بیکار میتوانند درین محافل شرکت نموده هدایت ، رحمت و مغفرت را بدست بیاورند. این هم ممکن است تا با خواندن قرآن ، سیرت پیامبر(ص) ، کتب فقهی و سایر منابع دینی و یا لااقل با تکرار نمودن اذکار و دوام بر جماعت نمازهای پنچگانه و حفظ زبان  ،چشم، گوش و سایر جوارح از منکرات و منهیات این اوقات بیهوده و نابکار خود را با کسب بهترین پاداش به اوقات پربها تبدیل نمایند.

نوع دیگر انسان ها به چشم میخورند که نسبتاً خوب و با ادب جلوه میکنند و گاه وناگاه به ادای نفل و قرائت قرآن میپردازند اما در خوردن و نوشیدن به حد اسراف مینمایند که باقی مانده دسترخوان شان میتواند چند فامیل بیچاره و دربدر خیمه نشین و خرابه نشین را سیرنماید، آنانیکه برای پیدا نمودن لقمه نانی به اطفال گرسنه خویش ، تهیه غذای افطاری و خوردن سحری شان را فراموش نموده اند و روز را جهت ادای فریضه خداوند (ج) و شب را برای زنده ماندن اطفال شان، گرسنه و با حلق خشک پشت سر میگذرانند.

از این فقراء وناداران استند بلند همتانی که نمیخواهند دست گدایی را دراز نمایند اما چه بسا که به هر در از پول داران مسلمان و هموطن و نزدیکان رجوع مینمایند ، اما هیچکس درین عصر که محور و مرکزیت داد وستد و اقتصاد را سود تشکیل میدهد ، حاضر نیستند بدون اخذ سود و موافق به دستور شرعی پول خود را در دست رس این محتاجین به طور قرض حسنه بگذارند. چه رسد به صدقه و خیرات که عوض مادی نیز ندارد. در حالیکه همین مردم پول دار در پر نمودن شکم به حد حریص اند که در شوق تهیه انواع خوردنی ها و لذایذ، هدف اصلی از گرفتن روزه را بکلی از یاد برده اند. و درین مسابقه خورد و نوش نمیتوانند کیفیت و تحول روحانی که سبب درک حالت گرسنگان و همدردی با ناداران و بی سرپرستان میگردد دریابند.

البته خوردن غذای حلال که در حد اسراف نباشد ممنوع نبوده ، اما هدف اصلی رمضان نیز خورد ونوش  نمیباشد. زیرا هدف اصلی چنانچه خداوند (ج) در قرآن کریم بیان نموده هدایت یافتن و با تقوا شدن است و پیامبر(ص) آن را به ماه رحمت ، مغفرت و خلاصی از دوزخ تقسیم نموده است. و تمام این اهداف و توقعات با رجوع خالصانه به درگاه آن ذات رحمان و پرداختن به اعمال که درخورشأن این ماه است برآورده میگردد. و خدای نخواسته نگردد که مصداق این حدیث قرار گرفته و در زمره هلاک شدگان محسوب گردیم. چنانچه پیامبر (ص) فرموده اند : جبرئیل (ع) فرمودند ( خداوند هلاک بسازد کسی را که رمضان بگذرد و وی هنوز در گناه باشد ، و من آمین گفتم ) .

نورې دا ډول ليکنې:

1. ميخواهید شامل رحمت خدا شوید؟ (دهه رحمت)
2. رمضان ماه رحمت
3. استقبال از رمضان در پرتو شریعت یا در تاریکستان هوس!
4. چگونه در رمضان از وقت خود استفاده نماييم؟