تماس با ما

57 تبصره ها

1. ليکواله:"ميوندۍ اټکواله" اباسين says:

   December 21, 2011 at 3:58 pm

   شناختي کارډ ديکاو!!!

   ليکواله:”ميوندۍ اټکواله”
   اباسين

   سهار وختي وو-غوټی اودس ته پاځېده،خومور يې لادلمانځه پر ځاي ناسته وه.ورور يې دسهارني د تيارولو په موخه له کوره دباندي وه ووت.
   غوټي ترلماځه وروسته په ګل زرين ږغ وکړ،خو مور يې ورته ورته وه ويل:زويه !لاره لږه ده -دومره تلوار مه کوه،خپله به راکښېني.
   ترسهار ني وروسته پسرلي غوټی ته هغه چارګل وړاندي کړ،چې ده ترواده وروسته په لسګونو وعدې ورسره کړي وې-خونابريالی
   غوټي وه ويل:وروره!هيڅ پرواه نکوي-چارګل به خداي يو وخت راکړي-تاسو ماته هر څه ياست.
   غوټۍ نه وه خبره چې چارګل پسرلي دمځکي دخرڅېدو په پيسو رانيولی
   مور يې ورته وه ويل:ډېر ښکلي چارګل دی،لکه برېښنا داسي ځليږي،دغوټۍ هغه پيغلي په زړه سوې،چې ترليدلو وروسته به يې له ځانه سره ويل”..کاشکي دغسي يو چارګل تاهم دلودلاي”
   پسرلي ددې پر ځاي چې غوتۍ په فکرونوکي ولاړه سي ږغ پر وکئ:خوري ژرسه!ناوخته دی چې ځو!
   سمه ده وروره نن هوا دېره سړه ده کوټ دي واغونده!
   پسرلي هم خپل زوړ او لمروهلي کوټ واغوسته اوانګړ ته وه ووت. دکور دڅښتن دکور مخ ته تېرېده-چې ږغ سو
   پسرليه!ددريو مياشتو کرايه دي نده راکړې ولي؟
   پسرلی:اوس مي بېخي لاس تنګ دی-چې کله راسم نو در به يې کړم
   نه نه!
   ځه ژر سه او زما کور راته خالي کړه!
   ښه
   سمه ده!………….
   غوټۍ له مور څخه رخصت را واخيست او يو کلن زوی ګل زرين يې ترلاس ونيو.
   سهار وختي وو-لمر ورو ورو دغره له څوکي څخه پورته کېده،په موټر کې هيچا هم څه نه ويل.اسمان شين وو،بېخي لکه يو شين درياب داسي،لمر په راختو وو،دشپې باران سوی وو مځکه اودېوالونه لا لانده وه.
   دبولدک څخه تر تېرېدو وروسته يو ښکلي او غټه دروازه مخي ته راغله،ژړه دروازه!!
   غوټۍ له ځانه سره يو څه زمزه کړه”باب دوستي” خو!کرار
   پسرلي وه ليدل چې راوتونکي که څه هم وارخطا خو خوشحاله وه،ولي د ورننوتونکو رنګونه دناروغانو په څير وو.
   پسرلی ورنژدې سو دنګي دروازې خوله وازه نيولې وه ، پسرلي يې په خوله کړ-غوټۍاو ګل زرين لاتر دروازې نه وه رارسېدلي،چوپه چوپتيا وه!
   يوازي تور رنګه کالي لرونکي کسان له لرګيو او برچو سره ښکارېدل ،په شنو دړو ډېرڅه ليکل سوي وه،غوټۍ لو ړ کتل تر ويلکم پاکس…ويلو وروسته يو ې وړې کوټې ته مخ سول د دوو دروازو کوټه!
   خلګ په ډېر ادب او ارام ودرېدل دلمانځه په شان،خو!بېلي قبلې ته!
   پسرلی يو څه زړه ور ورمخ سو ـ اسلام عليکم!
   شناختي کاډ ووخايا ؟!
   دادی،او داهم زما پاسپورټ
   دا خو زنانه دي؟!
   هو ـ دا زما دخور دی!
   نامه يې څه دې؟؟
   غوټۍ! غو؟ هو غوټۍ!خاخا
   ستا شناختي کارډ؟
   دازما پاسفورټ دی سايب ستاسو په لاس کې
   نه شناختي کارډ وخايا!
   زه شناختي کارډ نه لرم-مېلمه يم-له خورسره پاکستان ته ځم
   بکواس مه کوه!ته مانه پېجنې چې زه کليوال يم-اوس به دي خوخ شم!!
   څو قدمه وړاندي يو تورکالي کس چې داوخت دمخ په وچولو اخته وو،دجېب دپاسه يې په توره مځکه په ژړو تورو ليکل سوي وه”شبير پشاوری” دغوټی په هغه لاس بريد وکړي چې پسرلي يې په نيولي وو”سيډ ته شه خځ کو…”پسرلي په لنډ وخت کې دسرې وداني په انګړ کې شېبه وروسته لږه شېبه!دقانون بو ټونو ته تيارسو.
   دغوټی او ګل زرين پر سر دکوتکونو او کونداغونو وارونه پېل سول،سخت ګوزارونه لکه دهندوستان سره په جګړه کې!
   ولاړو خلګو په يوه اوبل خوا دتښتېدو نابريالي هڅي کولې
   غوټی يې په وزن لرونکوښکنځلو ترډېره ليري-څومره چې وس وو،ليري کړه!خو!”خو يوازي غوټی!!”
   غوټی دپسرلي دخلاصون لپاره پر مځکه وموښته-خو سختو کذارونو غوټی له مخ پوټي(چادري) او نيم شال څخه بې برخي کړل،لاره وه ـ داسيا دمښلولو لاره!دملت لاره
   غوټی په نيم روغ حالت کې له لاري څخه څنګ ته سوه- په لاره کې يې دپسرلي په شان ډېر وروڼه وليدل.
   خودا په چورتونو کې ولاړه ،چې هرڅومره يې فکر کاوه،چې پسرلي به چېري وي،فکريې کارنه کاوه.
   ناڅاپه يې په زهن کې وروګرځېدل ،ګل زرين!…..زرين جانه !وه زرين جانه!
   هيچ چاهم څه وه نه ويل فضا يوازي دپښو له کښهاري ډکه وه.
   دژمي وروستي ورځي وې.ناڅاپه توند باد پېل سو،باد پسې زياتېده،دشپې په رارسېدو بادپه يوه وېرونکي توپان واوښت،داسي توپان چې مځکه يې لړزوله!ټول ښاروتړل سو،هټيوالو،او موټرچلونکو په بېره يو او بل خوا منډي وهلې!
   غوټی په ستومانتيا سره ليري وکتل
   يوازي يوې خواته څراغونه لګېده ـ خو دوه څراغونه په ګړندوي توګه دغوټي پرلوري په تيزي سره راروان وو.
   هغه يوه ژړه ټکسي وه.
   يو شين کالي کس چې ځايي لهجه يې وه،وه پوښته!
   هاکوټي والا،کوټي والا ،کوټي ته ځې؟
   وه وروره! پسرلي به دي نه وي ليدلی٬!؟ ها!؟
   زما ورور پسرلي،هغه چې سهاريې هلته ونيوه!
   هو هغه به زه پېداکړم خو ته دموټر ډکۍ ته دروه خېږه!
   رشتيا هغه چېري دی؟ بس ته دروه خېږه هغه پرما دی؟؟؟
   ډکۍ ته-؟هو هله ژرسه،سمه ده،ږغ سو دريم ناپېژاندکس- چلو اوستازه!
   يخ وو بېخی يخ-سهارني ټپونو دغوټی پرمخ لنګر اچولې وو-سختي شېبې وې،غوټی خوشحاله معلومېده ،ځکه يو پښتون ؟ يې دورور دخلاصيدو ځيګر ټکولي وو.
   دکوږک واورين غره په يو څو شېبو کې غوټی بې هوښه کړه.
   غرونه وه،دغازي عبدالله خان اڅکزي”رح”غرونه !
   غوټی نيمه غزېدلي وه- پر يوه او بل اړخ وه ښورېده خونابريالي!
   دباد غوراو دربا نه پرېښوده چې پټي سترګي رڼي کړي.
   دغازي عبدالله خان”رح”کلا-موټر وه درېده!
   مول وهلي موټر چلونکی غوټۍ ته وه درېده- دلې شیوه کېږې؟
   نه وروره ماد کاسيانو کلا ښولې وه- په پښين کې!!
   دغوټی خپل حالت ته پام سو-خو دموټرچلونکي په اړه يې بد ګوماني وه غندل.
   ځکه چې مو ټر چلونکي ورسره په پښتو کې وينا کړې وه،خو غوټی غولېدلې وه.
   موټر دپښين ښارګوټي په سر کې وه درېده
   غوټۍ وه پوښته”…پسرلي څه سو؟؟”
   زه خو څه ستا دپلارمزدور نه يم،ژرسه اوکرايه راکړه!
   غوټي چوپه خوله پاتي سوه-ولي نيمي شپې دنورو خبرو اجازه نه ورکوله.
   له غو سره وياند نه وو-او ! نه هم کرايه!!!!!!
   يوازي يې هغه نیم شال راوره ساوه-چې نور يې دخلګو تر پښو لاندي سوي وو!
   هغه چې مور يې تريو کال مزدوريو ورورسته ورته په ۲۰۰ روپيو رانيولي،خو اوس يې ۲ دوې روپي ارزښت نه لاره.
   غوټی په ډېره حرانتيا وه پوښتل”په کرايه کې چارګل غواړې؟”
   موټر چلونکي وخندل- يوه ګوته يې پر نورو کش کړه-اتو ته شل(۸-۲۰)….هو غواړم يې.
   دغوټی هغه وعدې سترګو ته ودرېدې چې لږه شېبه مخکې تودې خواوس سړې!
   غوټی په مړژواندي حالت کې دکور تر دروازې راورسېدل،باد درېدلي وو،دکورانګړ د زوره ورو بادونو له امله په بل حال وو،سراي او حوض دونو له لرګيو او پاڼو ډک سوی و.په سراي کې دنښتر زړه ونه چپه سوې وه.ټول انګړ يې يې نيولي و،له وني سره څنګ ته يوه وړه مرغۍمړه پرته وه- دغوټی ناڅاپه ورپه زړه سوه چې اخ! دابېچاره خوپه نښترکې ځالۍ جوړه کړې وه
   غوټۍ يې څنګ ته کښېناستل، غوښتل يې چې له مخ څخه دورځي ويني او ګردونه پخپل شال پاک کړي.خو شا او مخ ته يې دشال درک نسته او يوازي يې پر سر دشال ټوټه پاته وه.
   پرسريې لاس ونيو دشال په ټوټه يې مخ پاک کړ-
   هغې وه نه ژړل!
   ده هغې اوښکې نه وې!
   ځکه چې!
   ځکه چې دا دناهيدې او ملالۍ خور وه!
   پاي

   Reply
2. ab0 shabir saadat says:

   November 22, 2011 at 11:29 pm

   نباشد معبود برحق جز آفريدگارم

   برمجاهد صد درودم درره حق سر بداد
   درميان دون ذيغم كفر حق را در بداد
   زآسيا تا افريقا بيرق اوافراشتند
   هم اروپا وامريكا سر دراو بگذاشتند
   نعره هاي بي دريغ درهمه جا به ندا شد
   داعيان شقاوت درهمه جا وارخطاشد
   پيروان بت پرست از ديد او مايوس شدند
   مومنان حق پرست از ياد او محسوس شدند
   جاهدان سربكف صوب حق روان شدند
   چهل چراغي درسحر درميان خلق دوان شدند
   همه پرسيدند كه بي باكي شهاب تو است
   از حقيقت راز گو اندك باكي حساب تو است
   بگفتا سروجانم فداي حساب دارم
   نباشد معبود برحق جز آفريدگارم
   ازبيان دلنشينش دلها به پرواز شد
   زدرهاي حقيقت روزنه هايي باز شد
   هركه خواهد دوگيتي به او سلام حق دهد
   رود بر مسير او كلامي تا زحق دهد
   كلامش باحرمت وعزت گير كه ناياب است
   زفضل حب عاشق دل معشوق بي تاب است
   همه عالم زفيضش صد در تابنده يي يافت
   دلهاي تاريك را گوهر ارزنده يي ساخت
   از سعادت گر فلك همت مردان خواهد
   اين ندا بيهوده بادا كلبه يي دونان خواهد

   ابوشبير ( سعادت )

   Reply
3. ab0 shabir saadat says:

   November 4, 2011 at 9:25 pm

   پيروزي نهايي ازآن مسلمانان خواهد بود !
   درين شكي نيست كه دنيا جاي ابتلاء وآزمايش است و كسانيكه آگاهانه قدم برداشته وواقعبينانه منزلش را ميپيمايد وازتمامي لحظات زندگي خود به نفع دين ودنياي خويش وهمنوع خويش استفاده مطلوب ميكند حتما ً به منزل مقصود خواهد رسيد لكن براي رسيدن به اين مقام والا اينجانب پيشكش چندي مشوره ها وتوصيه هاي را لازم ميبينم كه درقسمت آن مسلمانان عزيز دقيق شده وبه محتواي آن توجه جدي بفرمايند وآن اينست كه :
   اي برادر مسلمان هيچوقتي صيد دشمن جاني بشريت نشده وبا تمام داشته هاي خود به پا خيزيد ، خودرا تكان دهيد ، از مسوليت هاي ديني ودنيوي كه داريد خويش را آگاه سازيد لحظات زندگي را غنيمت شمرده تا حد توان بكوشيد كه وقت از نزدتان فوت وضايع نگردد البته با توجه به اينكه فردا روز قيامت الله ( ج) از فراغت ، صحتمندي ، جواني وتمام حركات وامكانات زندگي تان دردنيا از دوران مكلفيت تادم مرگ تان ميپرسد وبايد جواب قناعت بخشي داشته باشيد يعني خداناخواسته نشود كه درروز رستاخيز به پيشگاه رب العالمين ورسول مباركش وهمچنين مسلمانان وساير مخلوقاتش سر افگنده ، شرمسار ، پشيمان وبيجواب بمانيد طوريكه درين مورد پيامبر ( ص ) ارشاد ميفرمايد كه :
   (( لاتزول قدما عبد يوم القيامه حتي يسال عن اربع : عن عمره فيما افناه وعن شبابه فيما ابلاه وعن ماله من اين اكتسبه وفيما انفقه وعن علمه ماعمل فيه )) به روايت ترمذي ( رح)
   يعني درروز قيامت قدم هاي بنده حركت نميكند مگر اينكه از چهار چيز پرسيده شود : از عمرآن كه چطور سپري نموده ، از جواني آن كه به چي شكل گذرانده است ، ازمال وي كه از كجا بدست آورده ودر چه چيز ودركدام راه به مصرف رسانده وهمچنان از علم آن كه تاچه حد عمل كرده است يعني به كدام نيت علم حاصل نموده وتا چي اندازه درعمل پياده كرده است.
   به هر حال جوان مسلمان امروزي كه اكثرا مسوليت هاي جامعه اش متوجه به اوست بايد بلادرنگ از همه اولتر درروشني كتاب الله وسنت پيامبر برحقش ( ص ) خود را بشناسد ، دوست ودشمن خود را بشناسد با دوست كنار بيايد ودر برابر دشمن بايستد تا دم مرگ درمقابل دشمنان سوگند خورده اسلام مبارزه پيگيرو آگاهانه را با جان ، مال ، زبان ، قلم و…… پيشه نمايد در برابر همدين وهم عقيده اش از فروتني ومروت كار گيرد ودر مقابل دشمنان خدا سخت گيربوده وكوشش نمايد كه از تمام حركات دشمنانه آنها كه در برابر مسلمانان انجام ميدهند هرآن باخبر باشد وبلا وقفه براي محو وخنثي سازي نيرنگهاي دشمنان اسلام تلاش خستگي ناپذير نمايد درآنصورت افتخارانه ميتوان گفت كه پيروزي حقيقي ونهايي دنيا وآخرت از آن مسلمانان خواهد بود .

   ومن الله التوفيق
   ابو شبير “سعادت”

   Reply
4. قاری عبدالکبیرمحمدی says:

   October 30, 2011 at 6:24 pm

   سلام خدمت دعوتگران راستین سایت خوبی است اگرصفحات فارسی وپشتو جداگانه عرضه شود خیلی خوب میشود

   Reply
5. ab0 shabir saadat says:

   September 24, 2011 at 11:55 am

   كسيكه به عصبيت دعوت كرد ازما نيست وكسيكه در عصبيت مرد ازمانيست ؟
   عنوان فوق پاره يي از حديث مباركي است كه پيامبر اسلام ( ص ) بيشتر از 14 قرن قبل خطاب به امتش بيان فرموده است چون حالات دروني انسان به خالقش بهتر معلوم است به همين اساس قبل ازاينكه انسان به امراض گواناگوني دچار شود كه به هلاكتش بيانجامد طرق وقايه امراض را با زبان مبارك پيامبربزرگوارش ( ص ) طور واضح بيان فرموده است روي همين فورمول گفته ميتوانيم كه اگر قلب انسان توسط پيروي ارشادات الهي وعمل به سنت ناجي بشريت حضرت خير البشر ( ص ) يوميه صيقل نشود بي دريغ ميبايد گفت كه اين قلب طعمه وصيد شيطان رجيم خواهد شد كه دشمن سوگند خورده اوست به هر حال اگر ما جدا از كفر والحاد اجتماع مسلمانان امروزي را با مكث اندكي مورد ارزيابي وبازنگري قرار بدهيم بي چون براي ما آشكارميگردد كه يكي از علل عمده تضعيف وعقب ماني مسلمانان نسبت به ديگر ملت ها همينست كه شكار امراض مهلك وخطر ناكي قرارگرفته كه هرآن وهرلحظه دارد به سوي هلاكت وبدبختي هاي يوم البد تر سوق ميدهد ويكي ازآن امراض مهلك عصبيت پليد و قوم گرايي است كه امروز ما مسلمانها متاسفانه به آن آغشته شده ايم كه هر قوم وهرگروه وهر قبيله …… خويش را نسبت به ديگران بر تر ومستحق تر ميداند وسايرين را از خود پايين تر ومحقر ميپندارند ولي بي خبر از اينكه برتري در قوم ونسب ورنگ واشكال ظاهري نيست بلكه برتري درتقوا وپرهيزگاري است كه الله متعال درقرآن مجيد ، در سوره حجرات به صراحت بيان فرموده است كه ( إن أكرمكم عندالله أتقاكم ) يعني گرامي ترين شما نزد الله ( ج ) پرهيزگارترين شماست واگر مليت ها ، اقوام وقبايل امروزي كه درجهان عرض وجود نموده البته فقط براي شناخت ومعرفت در ميان انسانها است وبس ودراخير اين را بايد واضح نمود قبل از آنكه عذاب دردناك خداوندي عام شده و دامنگير فردفرد اين امت شود كه به هلاكت ابدي همه بيانجامد بايد بدون ضياع وقت وگذشت زمان به دستورالعمل اسلامي خويش مراجعه نموده ومطابق فرمايشات آن خودرا عيار وآماده نماييم درغير آن نجات از عذاب الهي ناممكن است !

   ومن الله التوفيق
   ابوشبير (سعادت )

   Reply
6. ab0 shabir saadat says:

   September 21, 2011 at 11:34 pm

   برتري در تقواست !
   أعوذ بالله من الشيطن الرجيم *
   قال الله سبحانه وتعالي في كلامه المجيد / ولايجرمنكم شنآن قوم علي ان لا تعدلوا / اعدلوا هو اقرب للتقوي * الآيه
   عملكرد يك قوم شمارا باعث نشود كه پارا فراتر از اسلام بگذاريد انصاف وعدالت را مراعات نماييد كه عمل به انصاف به پرهيز گاري وخدا ترسي بسيار نزديك است وهمچنان الله متعال ميفرمايد / كل شيء هالك الا وجهه – يعني تمام ذي روح هلاك وفنا ميشود مگر الله ( ج ) .
   پس درروشني آيات متبركه فوق ميتوان توضيح نمود كه قرآن كتاب هدايت است وعمل كردن به هر يكي از آيات كلام مقدس انسان را از آفت ها وبلاهاي متوقع دنيوي واخروي نجات ميدهد ودرميان نابساماني هاي دنيا فرحت روحي ميبخشد اگر انساني جدا از كتاب مقدس الله متعال وسنت پيامبر گرامي اش ( ص ) درتلاش نيك بختي وسعادت باشد يقينا كه او به خطا رفته است بناء زمانيكه انسان حقيقت را درميابد متوجه به مسوليت هايش ميشود بدون مكث و ضياع وقت از فرصت هاي زندگي استفاده اعظمي نمايد وتوشه يي به دار عقبا براي خود تهيه بدارد كه بدردش بخورد ، زندگي اعتباري ندارد معلوم نيست كه مرگ چي وقت وبعد از گذشت چي زماني فرا ميرسد ؟ آيا آمادگي به مرگ دارد وياخير ؟ طوريكه ديده ميشود دشمن سوگند خورده انسان تاآخرين لحظه ميكوشد كه اولادآدم فرصت هاي زندگي را ضايع نموده وهمه اوقات خويش را به كار هاي لهو ولعب وبدون فائده سپري كند تااينكه دررفتن به جهنم باخويش همراه پيداكند ودرنهايت با اين اعمال ناروا وحيله هاي شيطاني خويش انتقامش را از بني آدم بگيرد اما خداوند قدير ومنان نگذاشته كه ابليس لعين به آرمان شوم خود برسد بلكه جهت هدايت انسانها انبيا ء عليهم الصلات والسلام را با كتابهاي آسماني خويش فرستاد ه تا بشر راهياب شود واز شر شيطن رجيم ورانده شده نجات يابند خاصتا خاتم انبيارا زمانيكه براي نجات انسانها فرستاد قرآن عظيم الشان يعني كلام پاك خودش را نيز جهت راهنمايي بشريت فرو فرستاد تا بوسيله آن انسان دوست ودشمن خويش را بشناسد از دشمن قطع رابطه نموده وبادوست كنار بيايد وتمامي سعادت دارين را درپرتو همين دومرجع يعني كتاب الله وسنت پيامبر گرامي اش ( ص ) جستجونموده ودر تمامي لحظات زندگي بخاطر بهبود حيات دارينش ازآن دومرجع الهام بگيرد پس بر انسانست كه متوجه به مسوليت هاي ديني ودنيوي اش شود ازدنياي فاني امروز جهت سربلندي آخرتش توشه يي تهيه بدارد / وطوريكه الهامات خداوندي وضاحت داردكه درشريعت اسلامي معيار برتري درميان پيروانش تقوي را قرار داده است به همين اساس لازم است كه انسان مواظب حركات خويش باشد بااعضاي سالم وجوارح باارزشي كه خالق كائنات به بندگانش هديه نموده است اعمالي را انجام دهد كه همه يكسره از فلتر تقوا وپرهيزگاري بگذرد ودر نهايت عملكردهاي شخص مورد پذيرش الله بي نياز قرار گيرد طوريكه درابتدا در آيت متبركه قرآن عظيم الشان تذكر گرديد كه درميان هم بايد انسانها ازعدل وانصاف كار بگيرد اعمال يك فرد ، يك گروه ويا يك قوم سبب اين نشود كه انسان حكم الله را كنار گذاشته از دايره اسلام خارج شود ويا عملي از آن سر بزند كه مورد خشم خداوندي قرار گيرد پس برما وشماست كه منحيث يك مسلمان آگاه ودورانديش اعمالي را انجام دهيم كه به سبب آن هميشه در حفظ ومصئونيت الهي فرارداشته باشيم و در خاتمه از عملكرد هاي ما الله متعال خوشنود وراضي شود ، بالاخص پيام آخري وتوصيه بنده به برادران مسلمان خاصتا به آنانيكه الله تعالي براي آنها توانمندي زبا ن وقلم را احسان نموده است اين ميباشد كه ارزش آنرا بدانند واز آن به جاي استفاده كنند كه به نفع دين ودنياي خود وهمنوع خود باشد ، عفت زبان وقلم را مراعات نمايند چون لجام گسيختگي و عدم مواظبت به اين دو انسان را از رحمت خداوندي دور ميسازد وآله دست شيطان كه دشمن انسانست قرارميدهد وبرخي اوقات حتي انسان را كور وكر ميسازد حق را نشناسد ودرميان حق وباطل فرق كرده نتواند لذا از وساوس و شر شيطن لعين به خدا پناه خواسته به خود وساير امت مسلمه توفيق مزيد اعمال صالحه را متمني ام . ومن الله التوفيق

   Reply
7. فريد أحمد says:

   September 6, 2011 at 10:56 am

   سلام عليكم خدمت برادراني كه إعتراض شان به زبان بود عرض مينمايم كه برادر عزيز بيائيد وشما هم بفارسي بنويسيد وما را مستفيد سازيد

   Reply

نظر خود را در باره مضمون بنویسيد

لطف برای هر گونه سوالات دینی خود از ایمیل Fatwa@eslahonline.Net استفاده نمائید

برای تماس با مسئولین اصلاح انلاین از ایمیل info@eslahonline.Net استفاده نمائید